Warning: Illegal string offset 'custom' in /home/lovepeac/public_html/wp-content/plugins/super-post/super-post-meta.php on line 89

Forget Everything Part III

2 Yazan : - 12 Mayıs 2013 - Yaşam-İnsan

 

Malum sınava girip aslanlar gibi çakmıştık… o gece hocam aradı “sana yeni bir sınav günü aldım “ dedi.. ha, iyi ettin dedim içimden… zaten moral sıfır…

“Tekrar ders almana lüzum yok, bir saat önce çalışırız” dedi…

Sınavan yerini değiştirdiğini söyledi.. Aferin dedim içimden, şimdi bir de bu yeni yere alış….

Neyse işimiz çok, malum taşınıyoruz bir yandan, sınavı falan boşveriyorum….

10 gün sonra, Oakville’den trene bindim 25 dk uyuklarım trende sonra da Union Station’dan bir metroya atlayıp bu defa York Mills de buluşacağım hocamla…

Hani bazı günler vardır, neden olduğunu bilmezsin ama üzerinde bir bedbinlik vardır… Aynen öyleyim, herkese gıcığım, trene bile, metroya falan gıcığım, havaya gıcığım, oysa güneşli neredeyse sıcak bir hava… Kanada’lılar açlıp saçılmış, ayaklarda parmakarası terlikler adamlar şortlu….

Hocamla buluşuyorum, şeker bir adam ama ona bile kılım, arabaya biniyorum, baştan aşağı herşeyi yanlış yapıyorum, sola dönemiyorum, trafik ışığında memleketteki gibi durmaya kalkıp ortalığı karıştırıyorum… Hocam, istersen girme diyor, ne girmiyim gelmişim oralara kadar alt tarafı çakarım bi daha, ortada 3-5 kere girip ehliyet alamama hikayeleri gırla nasıl olsa…

Neyse, yeni sınav mahallini tavaf ediyoruz, b..k gibi bir trafik!  Üstelik, sınav okulların dağılma saatine denk geliyor. Başlama noktası kalabalık bir AVM’nin bahçesi falan… tam uyuz oluyorum duruma…

Sıraya girip bekliyoruz, moral durumumu gören hocam sırtımı falan sıvazlıyor daha da geriliyorum.

Birazdan sınavcı geliyor, adımı falan soruyo, doğum tarihimi filan yanliş söylüyorum, neyse araç kontrolünü yaptıktan sonra oturuyor yanıma… Sarışın, mavi gözlü, kırklı yaşlarının sonlarında, mavi gömlek kargo şort, anlamadığım çok hafif bir aksanı var, adını söylüyor ama hiç anlamıyorum.

Hayırlısı diyip basıyorum gaza adam hiç umurumda değil, zaten çakacağım belli, kafama göre takılıyorum, her türlü ters durumla karşılaşıyoruz trafikte, yola atlayan yayalar mı istersin, ters yönden gelen manyak şoför mü?, şimdi aklıma gelmeyen bir sürü şey ve adeta İstanbul gibi trafik … Bir ara gülüyorum duruma, adam da gülüyor, “neyse içinden nasıl geliyorsa öyle yap diyor”.. Arsızca sırıtıyorum. Tüm sınav prosedürünü yerine getirdikten,  15 dakika sonra dönüyoruz,” şuraya park et “diyor, oh be diyorum bitti hiç dertlenmiyorum bu defa, nasıl olsa 10 gün sonra gene girerim.

 

peace

Adam, “tebrik ederim geçtiniz” diyor, “uzun süredir mi araba kullanırsınız ?”…”eh evet”…”Ontario’da daha önce ehliyet aldınız mı ?”….”yok bende G1 ehliyeti var”…. “peki nerede araba kullandınız daha önce” …. “ istanbul’da ve daha pek çok yerde”…  hafifçe sırıtarak “ anladım, 31 puan üzerinde 27 iyi” diyor… 

Hocam orada beklemekte ve ona iyi haberi veriyorum, hemen sevgiliyi arıyorum aldım diyorum….

Dönüş treninde bedbinliğim geçmiş, treni de manzarayı da seviyorum..

Ali Ersin Saran

Emekli

Facebook Twitter 

1 Comment

  • […] abi, Kanada da araba kullanmak ve ehliyet almak hakkında yazdığı Forget Everything I, II, III yazılarını okurken durumu pek anlamadığımı, Kanada’ya gidince fark ettim. Bu ülkede […]

  • Leave a reply

    Daha fazla Yaşam-İnsan
    Abi

      Sevgili abicim, Dün akşam uzun uzun dertleştik. Bıkmadan dinlediğin için öncelikle çok teşekkür ederim. En sonunda hiçbir şey olmamış...

    Kadıköy Çarşı…Seni Seviyoruz

    Koca koca gökdelenler, biçimsiz siteler, birbirinin benzeri sefertası gibi yerleşim alanları, balkonsuz Lego gibi apartmanlar, beton bahçeler, yapay çiçekler, ruhsuz...

    Kapat