Warning: Illegal string offset 'custom' in /home/lovepeac/public_html/wp-content/plugins/super-post/super-post-meta.php on line 89

♫♪♫♪ There is a crack…a crack in everything ; that’s how the light gets in…… ♫♪♫

2 Yazan : - 10 Nisan 2013 - Müzik, Seyahat

Toronto… akşamüstü, hava aydınlık ama iyice serin ve kasvetli, gene de iki gün öncesine kadar var olan deli soğuk yok .

Union station, bus terminal, maalesef bu saatlerde tren yok otobüsle Hamilton’a gideceğim. Sevgililere el sallıyorum, hafif melankolik ama heyecanlı olarak sevimsiz otobüse biniyorum. Hedef 43 yıllık gönülden dostum Leonard Cohen ile son üç yıldaki üçüncü buluşma… Bu defa yanlızım….

Deli bir yağmur başlıyor, zaten koyu renk olan otobüsün camları içeriyi daha da karanlık yapıyor, üstelik bizim ikinci köprüyü aratmayan bir trafik var… yol uzak değil 70 km …. uyuyorum nasıl olsa son durakta ineceğim… hem yağmur da durmuş olur…

LC4

Hamilton, Toronto’ya göre dar sokakları, küçük dükkanları ile daha ziyade kuzey Amerika’lı emekçi şehri…

Yağmur iyice deli, şirin, tertemiz, huzurlu ve samimi ama organize otobüs garından, yoldaki taksiye binene kadar sırılsıklam oluyorum… 5 dakikada Copps Coliseum’dayım… Şehrin 500 binlik nüfusuna güre bizdeki Fenerbahçe Arenadan daha büyük bir yapı … ilginç   …. Aslında canım bir kahve içmek istiyor, konser saat 8:00 de başlıyor… ama yağmur yıldırıyor kendimi içeri atıyorum ve kapalı alandaki kuyruğun başlarında yer buluyorum. Yaş ortalaması 65 ama herkes genç, herkes kendine göre şık, adeta klasik müzik konserindeyiz, sırada kavga gürültü yok,adeta birbirine yol verme durumu var…

Güler yüzlü orta yaş üstü bir güvenlik hepimize espriler yapıyor, kapıda içeri yiyecek içecek giremez yazdığından suyumu bitirmiştim… içeri alıyorlar daha genç iki güvenlik, sadece biletlerimize bakıyor, İstanbul’da alıştığımız çantaları yoluşturan arsız güvenlikçiler yok, kapıda yazıyor nasıl olsa getirmez kimse durumu var…

Açım, içeri girip kendimi şımartıyorum, biramı, hot dogumu alıyorum,  daha yarım saat var…her bölümün girişinde çeşitli yaş gruplarındaki yer göstericiler efendi gibi insanı yerine oturtuyor… o orada hep bekliyor konser sırasında ayağa kalkıp merdivene yürüsen hemen  fenerini yakıp önünü gösteriyor insana….

LC2

Konserin başlamasına az kala kalkıp, itişmeden bir kadeh şarap alıyorum, müzisyenler, vokaller ve nihayet Leonard Baba, bu baba lafını sevmiyorum ama burada yakışıyor doğrusu… Karşımızda 79 yaşında bir dev duruyor, gerçek bir sanatçı, müzisyen, şair, filozof daha neler söylemeli bilmem ki…

Huzur veren deli gibi bağırmayan adeta evde dinlermiş hissi veren muhteşem virtüyöz müzisyenlerin sihirli ellerinde çıkan tını, vokaldeki Sharon Robinson ve ( Leonard Cohen ‘in tabiri ile) “sublime” Webb Sisters üzerine ilahi sesi ile L.C. Dance with me…. ile başlıyor…. Bu arada ölçtüm ortalama 85/92 desibel ile çaldılar bir kere 98 dB oldu…

 

Bir ara “ arkadaşlar kendi memleketimde sizlerle olmak güzel hoş geldiniz, umarım bu bir veda konseri olmaz “ seyirci çıldırıyor, şarkılarda gene herkes çıt çıkartmıyor, çünkü bu muhteşemliği kendi zırva, detone ve pes eşliklerimizle bozma lüksümüz yok, kaç kere daha izleyebiliriz ki…. Gözlerim doluyor…

“There is a crack…a crack in everything ; that’s how the light gets in……” dediğinde bazı kalpleri düşünüyorum, hiç bir çatlağı olmayan dolayısı ile içine ışık sızamayan mühürlü ve kindar, zavallı kalpleri ; ki etrafımızda onlardan çokça var…..

Diğerlerine  nazaran daha interaktif gidiyor konser, arada laf atmalar, şakalar…. yanımda oturan 65-70 yaşlarındaki kadının ara ara kendi duyacağı sesle “we love you Leonard” diye seslenişi….

LC3

İkinci bölüm diğer konserlerden daha değişik ve gene çok keyifli elbette…. ve tabii üç bisli bir son… Saat tam sekiz de başlayıp  15 dk ara veren şov  onbir buçukta biriyor bu seksenine bir sene kalmış devi alkışlamamak, onu sevmemek, ondan dersler çıkartmamak mümkün mü ???…

Çok yaşa Leonard  umarım bir gün gene buluşuruz  ve  merak etme  “There is a crack…a crack in everything ; that’s how the light gets in……”

Girdiğimiz gibi efendi gibi çıkıyoruz, hala yağmur……

Ali Ersin Saran

Emekli

Facebook Twitter 

1 Comment

  • tanya 12 Nisan 2013 - 00:44

    Ben yagmurdan sican gibi gezerken reva mi bu ey sevgili?

  • Leave a reply

    Daha fazla Müzik, Seyahat
    Bugünün kahramanıyım ben!

    Bazı günler vardır, pek güzel başlar,iyi haberler gelir, güzel şeyler olur, hah işte bugün öyle bir gün(dü). Kardan kulaklarımızın düşmesine...

    Her Şehirde Bir Eviniz Olsun- Airbnb

    Malum low cost  denen  düşük maliyetli havayolu firmaları ve THY 'nin uçuş rotalarını her geçen gün arttırması sayesinde  uçak biletleri...

    Kapat